• ლეიკოპენია (ლეიკოციტების დაბალი მაჩვენებელი) შესაძლოა მიუთითებდეს ვირუსული ინფექციის არსებობაზე, სხვადასხვა აუტოიმუნური დაავადებასა და ძვლის ტვინის პრობლემებზე;
• ლეიკოციტოზი (ლეიკოციტების რაოდენობის მატება) ხშირად მიუთითებს ანთებით პროცესებსა და ბაქტერიულ ინფექციაზე. ასევე იმუნური სისტემის დარღვევაზე და ძვლის ტვინის პრობლემებზე;
• ერითროპენია (ერითროციტების რაოდენობის კლება) ჰემოგლობინის ან ჰემატოკრიტის დაბალ მაჩვენებლებთან ერთად ანემიის, სისხლდენის გამოვლინებაზე მიუთითებს და დაზუსტების და დიფერენცაიციის მიზნით საჭიროებს დამატებითი კვლევების ჩატარებას;
• ერითროციტოზი (ერითროციტების რაოდენობის მატება) ჰემოგლობინის ან ჰემატოკრიტის მაღალი მაჩვენებლებთან ერთად სხვადასხვა კარდიოლოგიური და ჰემატოლოგიური პათოლოგიის მანიშნებელია;
• თრომბოციტოპენია (თრომბოციტების დაბალი რაოდენობა) შესაძლოა იყოს ონკოლოგიური პათოლოგიების, ძვლის ტვინის მეტასტაზური დაზიანების, ლეიკოზების, ვირუსული ინფექციების, თირკმლისა და ღვიძლის უკმარისობის, ციროზისა და სხვა პათოლოგიების მანიშნებელი;
• თრომბოციტოზი (თრომბიცოტების რაოდენობის მატება) შესაძლოა მიუთითებდეს სხვადასხვა ქრონიკულ ანთებით დაავადებაზე, ღვიძლის პათოლოგიებზე, ციროზზე, რევმატოიდულ დაავადებებზე, სხვადასხვა ანემიაზე, ტუბერკულოზე;
• სისხლის კომპონენტების ცვლილებები შესაძლოა გამოწვეული იყოს ასევე ხანგრძლივი მედიკამენტოზური (განსაკუთრებით ჰორმონალური, ქიმიო, ანტიმიკოზური, ანტივირუსული და ანტიბაქტერიული) თერაპიის შედეგად.
• ერითროციტების დალექვის სიჩქარის (ედს) ცვლილება ძირითადად ორგანიზმში მიმდინარე ანემიის, ანთებითი პროცესების, და შესაძლოა სხვადასხვა მიელომური დაავადების არსებობაზე მიუთითებდეს. იგი არასპეციფიკური მარკერია და აუცილებელია მისი შეფასება სისხლის საერთო ანალიზის მაჩვენებლებთან, სხვა ლაბორატორიულ თუ ინსტრუმენტალურ კვლევებთან და პაციენტის სიმპტომებთან ერთად.

დიაგნოსტიკური მიზნებისათვის, ლაბორატორიული კვლევის შედეგები ყოველთვის უნდა შეფასდეს ექიმის მიერ პაციენტის სამედიცინო ისტორიასთან, რადიოლოგიური და სხვა გამოკვლევასთან ერთად.

• C–რეაქტიული ცილა (CRP), სისხლის შრატში, რაოდენობრივი;
• პროკალციტონინი (BRAHMS PCT), სისხლში, რაოდენობრივი;
• ფერიტინი (Ferritin), შრატში;
• რკინა (Iron), სისხლში;
• ტრანსფერინი (Transferrin), შრატში;
• ვიტამინი B12, სისხლში;
• ფოლიუმის მჟავა (Folate), სისხლში;
• შარდის საერთო ანალიზი;
• გლუკოზა (GLUC), სისხლში;
• ელექტროლიტები (Na, K, Cl, Ca), სისხლში;
• ღვიძლის ფუნქციური სინჯები (ALT, AST, GGT, ALP, TBIL, DBIL);
• თირეოტროპული ჰორმონი (TSH), სისხლში;
• ანტისხეულები თირეოიდული პეროქსიდაზის მიმართ (Anti-TPO), სისხლში;
• ANA — ანტისხეულები უჯრედის ბირთვის ანტიგენების მიმართ;
• ANA 23, პანელი;
• რევმატოიდული ფაქტორი (RF), სისხლში;
• Anti-CCP, ანტისხეულები რევმატოიდულ ართრიტთან ასოცირებული ნუკლეარული ანტიგენის მიმართ;
• ვიტამინი D (25-OH Vitamin D), სისხლში;
• ლიმფოციტები (NK, T, B, CD4, CD8), გამდინარე ციტომეტრიული მეთოდით;
• სისხლის ბაქტერიოლოგიური გამოკვლევა (ჰემოკულტურა);
• შარდის ბაქტერიოლოგიური გამოკვლევა (შარდის კულტურა).

სისხლის საერთო ანალიზთან ერთად ჩასატარებელი დამატებითი კვლევების შერჩევა ხდება პაციენტის ზოგადი მდგომარეობისა და კლინიკური სურათის გათვალისწინებით, მკურნალი ექიმის მიერ.

გამოყენებული წყაროები:

• medscape.com
• uptodate.com
• clevelandclinic.org
• mayoclinic.org
• ნინო ღულათავა - სამედიცინო დირექტორი
• ნინო მურადაშვილი - ჰემატოლოგიის, ბიოქიმიის და იმუნოლოგიის მიმართულების ხელმძღვანელი
• ლევან არჯევანიძე - კომერციული დირექტორი